Grzybica układu pokarmowego - kandydoza jelit

Co powoduje grzybicę układu pokarmowego? Jak radzić sobie z kandydozą? Grzybica jelitowa, inaczej znana jako grzybica układu pokarmowego, to infekcja wywołana przez drożdże Candida albicans, które naturalnie występują w naszym przewodzie pokarmowym. Mimo że Candida albicans jest częścią zdrowej flory jelitowej, w pewnych warunkach może się namnażać i prowadzić do infekcji. Niniejszy artykuł skupia się na przyczynach grzybicy przewodu pokarmowego, jej objawach, diagnostyce oraz leczeniu.

Przyczyny kandydozy przewodu pokarmowego 

Kandydozy są grzybiczymi schorzeniami, których przyczyną są drożdżaki. Zazwyczaj mają charakter endogenny, co oznacza, że grzyby te występują w naturalnej mikroflorze organizmu, głównie w przewodzie pokarmowym. Wyróżniamy różne formy kandydozy, takie jak kandydoza jamy ustnej, przełyku, jelita grubego i układu pokarmowego. Kandydoza jelitowa może być wywołana przez różnorodne czynniki. Jednym z nich jest długotrwałe stosowanie antybiotyków, które niszczy nie tylko szkodliwe bakterie, ale także korzystne dla organizmu. To stwarza warunki do namnażania się drożdży Candida albicans i sprzyja rozwojowi infekcji. Inne przyczyny kandydozy jelitowej to choroby autoimmunologiczne, zaburzenia układu odpornościowego, stres, nieodpowiednia dieta, cukrzyca, hormonalne zaburzenia i nieprawidłowe praktyki higieniczne.

Kandydoza jelit – objawy

Typowe objawy kandydozy jelit są z reguły niecharakterystyczne, co może prowadzić do pomyłki z innymi schorzeniami. Najczęstsze symptomy grzybicy jelit obejmują biegunkę, zaparcia, wzdęcia, nudności, wymioty, bóle brzucha, trudności trawienne i niedobory składników odżywczych. Mogą również występować objawy pozajelitowe, takie jak zmęczenie, depresja, niepokój, bóle głowy, problemy z koncentracją i zaburzenia snu. Warto zauważyć, że Candida może uszkadzać błonę śluzową jelit, co powoduje przeciekanie niestrawionych cząstek pokarmowych i toksyn (same drożdże Candida wytwarzają ich około osiemdziesięciu). W wyniku tego dochodzi do zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego, a także pojawiają się objawy takie jak łuszczyca i różne dermatozy, które mogą być leczone lekami przeciwgrzybiczymi. Najczęstszymi objawami zespołu nadwrażliwości na Candida są nawracające infekcje zatok, swędzenie nosa i częste kichanie.

Diagnostyka i leczenie grzybicy układu pokarmowego

Diagnozowanie kandydozy jelitowej może być trudne, ponieważ objawy są niespecyficzne i podobne do innych chorób jelitowych. Jednym z najczęściej stosowanych testów diagnostycznych jest analiza kału pod kątem obecności drożdży Candida albicans. Można również przeprowadzić badanie krwi, które wykrywa przeciwciała przeciwko Candida albicans. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić gastroskopię lub kolonoskopię w celu oceny stanu błony śluzowej jelit. Leczenie kandydozy jelitowej zależy od przyczyny i nasilenia objawów. Kluczowym krokiem w leczeniu kandydozy jelitowej jest modyfikacja diety i stylu życia. Należy unikać spożywania dużych ilości cukrów i węglowodanów, a zwiększyć spożycie warzyw, białek i tłuszczów. Ważne jest również redukowanie stresu i utrzymanie odpowiedniej higieny osobistej.

W leczeniu farmakologicznym grzybicy układu pokarmowego stosuje się głównie miejscowo lub systemowo nystatynę, ketokonazol, flukonazol lub itrakonazol. Istotne jest również uwzględnienie błonnika pokarmowego w diecie.

Zbyt dużą populację Candida albicans obwinia się o problemy zdrowotne i nieprawidłowe parametry fizjologiczne. Ten rodzaj drożdżaka jest najczęstszym patogenem grzybicowym. Normalnie istnieje w organizmie bez szkody (m.in. w układzie pokarmowym), ale gdy jego populacja rośnie w tym obszarze, powstaje zespół nadwrażliwości na Candida. Przyczyną nadmiernego namnażania się Candida albicans jest wspomniana wcześniej terapia antybiotykami (w szczególności o szerokim spektrum działania), doustna antykoncepcja, sterydy, leki zmniejszające kwasowość żołądka (inhibitory pompy protonowej), ciąża oraz dieta bogata w słodycze, drożdże i alkohol.